مشيتش قرار گرفت او را زنده ميگرداند ، چنين نيست كه ( منكرين معاد گويند ) چگونه بشر عمل نميكند به آنچه بوى امر نموده . بايستى انسان نظر كند بسوى طعامش ، كه چگونه ما آب ( باران را ) فرو ريختيم ، و زمين را شكافتيم ، و از آن بيرون آورديم حبوبات ، و اشجار از انگور و رطب و درخت زيتون و نخل خرما ، و باغهايى كه درختان و ميوه‌هاى آن بهم پيچيده و محل چراگاه حيوانات است ، اينها براى اين است كه شما متمتع شويد و حيوانات شما بهره بردارند ، و وقتى آمد آن صداى بلند ( صور اسرافيل ) آن روزى است كه از وحشت و هيبت آن روز مرد ميگريزد از برادرش و مادرش و پدرش و زنش و پسرش ، براى هر مردى در آن روز كار و شغلى است كه وى را مشغول خود ميگرداند ، در آن روز رويهايى است چون صبح روشن فروزان است ، و خندان و شادمانند ، و رويهاى گروهى افسرده غبار آلوده تاريكى او را فرو گرفته ، آنان كافران و بدكارانند ) ( توضيح آيات ) عَبَسَ وَ تَوَلَّى ، أَنْ جاءَهُ الْأَعْمى عبوس بمعنى لغوى صورت درهم كشيدن را گويند و آن در وقتى است كه شخص از امرى متنفر گردد ( تولّى ) بمعنى اعراض نمودن است در بيان وصف قيامت در سوره دهر آيه 10 فرموده يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً و اشاره به اين است كه روز قيامت روزى است كه براى كفار بسيار سخت و ناگوار و روهاى آنها درهم كشيده چنانچه در جاى ديگر وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ كه اين آيات اشاره ببدحالى كفار است در قيامت و در شأن نزول آيه مفسرين دو طور توجيه نموده‌اند در اينكه آيه در شأن عبد اللَّه بن ام مكتوم فرود آمده حرفى نيست لكن در اينكه كى نسبت به او عبوس نموده و از او اعراض كرده